LONGCASTING

Longcasting to dyscyplina sportowa w której liczy się wykonanie najdalszego rzutu za pomocą wędki, kołowrotka i ciężarków bez udziału haczyków i przynęt.  Longcasting jak każda dyscyplina sportowa podlega określonym zasadom i przepisom. 

Longcasting jako sport narodził się w Anglii pod koniec XIX wieku. Wędkarze łowiący z plaży z powodów przełowienia łowisk znajdujących się blisko brzegu, zmuszeni zostali do szukania sposobów poprawiających odległości rzutów. 

Legenda głosi o niezwykłej rywalizacji w uzyskiwaniu dalszych rzutów między dwoma angielskimi wędkarzami. Z racji, że nie mogli rozstrzygnąć na łowisku który z nich dalej rzuca, przenieśli swoją rywalizację na pola porośnięte trawą. Uważa się, że to był początek dyscypliny sportowej zwanej longcastingiem.

Dyscyplina ta po pewnym czasie przeniosła się do Włoch. Istnieje opinia, że to we Włoszech zaczęła się historia longcastingu i po dzień dzisiejszy, trwa spór o źródło powstania tego sportu. Wydaje się jednak, że korzenie longcastingu wywodzą się z Anglii.

Z czasem longcasting pojawił się w wielu krajach Europy i siłą rzeczy pojawiły się turnieje międzynarodowe na których zaistniała potrzeba określenia jednorodnych zasad obowiązujących zawodników wszystkich krajów. Uznano, że turnieje rzutowe powinny jak najbardziej odzwierciedlać proporcje średnic żyłek względem masy ciężarków do tych używanych w wędkarstwie plażowym.

Dzięki temu, longcasting mógł realnie przyczynić się do poprawienia technik rzutowych wykorzystywanych podczas łowienia ryb z plaży. Powstały więc na początku cztery kategorie uzależnione od gramatur ciężarków i średnic żyłek używanych na turniejach rzutowych.

KATEGORIA 100G

Pierwsza kategoria to 100g, gdzie zawodnik używa żyłki nylonowej 0,26mm by rzucić ciężarkiem 100 gramowym.

KATEGORIA 125G

Druga kategoria to 125g, gdzie zawodnik używa żyłki nylonowej o średnicy 0,28mm by rzucić ciężarkiem 125 gramowym.

KATEGORIA 150G

Trzecia kategoria to 150g, gdzie zawodnik używa żyłki nylonowej o średnicy 0,31mm by rzucać ciężarkiem 159 gramowym.

KATEGORIA 175G

Czwarta kategoria to 175g, gdzie rywalizacja odbywa się na żyłce nylonowej o średnicy 0, 35mm by rzucać ciężarkiem o masie 175 gram.

Z czasem, gdzie technologia i nowoczesne materiały zaczęły poprawiać wytrzymałość wędek, pojawiła się piąta kategoria 200g. Kategoria ta nie wszędzie się jednak przyjęła i nie stanowi wymogów nad organizatorami turniejów rzutowych.

Od kilku lat portal CwanaRyba.pl prócz propagowania surfcastingu stara się rozpowszechnić longcasting w naszym kraju. Nasze kontakty ze światem longcastingu pragniemy wykorzystać by stworzyć pierwszą grupę zawodników trenujących rzuty na polu turniejowym na zasadach międzynarodowych.

Posiadamy największą w Polsce wiedzę na temat sprzętu i technik potrzebnych do uzyskania rzutów powyżej magicznej granicy 200 metrów. Nasza wiedza na temat longcastingu poparta jest własnymi umiejętnościami w zakresie wykonywania dalekich rzutów na poziomie rekordów Polski. 

CwanaRyba.pl pragnie zaprosić wszystkich tych, którzy chcieliby rozpocząć przygodę z longcastingiem. Nasz portal pragnie zaprosić wszystkich tych, którzy trenują już samodzielnie dalekie rzuty do cyklicznych spotkań w celu doskonalenia technik rzutowych. Chcielibyśmy zachęcić wszelkie instytucje i podmioty do wspierania polskiego longcastingu. Pragniemy zwrócić uwagę istniejącym i sprawnie działającym już sekcjom wędkarskim na możliwości organizowania imprez i turniejów rzutowych jako nową formę urozmaicenia swych działalności.

REALIA POLSKIEGO LONGCASTINGU

Dotychczasowe zawody rzutowe organizowane w Polsce miały charakter luźnej formuły, choć regulaminy tych imprez określały pewne zasady dotyczące ciężarków i średnic żyłek i żyłek strzałowych, często były traktowane z przymrużeniem oka zarówno przez zawodników jak i organizatorów.

Turnieje rzutowe w takim wydaniu stworzyły u zawodników konfiguracje sprzętowe oparte najczęściej na standardowych wędkach i kołowrotkach o stałej szpuli używanych powszechnie na plaży. By rzuty wykonywane na takim sprzęcie były dalsze, zaczęto używać coraz cieńszych żyłek. 

Opisywane tu zjawisko doprowadziło do sytuacji nie równej rywalizacji między zawodnikami. Gro zawodników zaczęła używać różnych średnic żyłek a nawet pojawiły się grupy zawodników używających ultra cienkie plecionki. W longcastingu odległości rzutów bardzo uzależnione są od średnicy żyłki. Obecnie zauważamy, że na turniejach w Polsce pojawiają się w użyciu żyłki o niewiarygodnie małej średnicy. 

Powstałe w ten sposób wyniki odległości rzutów nanoszone są na dokumentacje organizatorów a później za pomocą sieci społecznościowej podawane do wiadomości publicznej. Niektóre wyniki są godne uwagi, lecz niestety nie mamy informacji na jakim sprzęcie a konkretnie średnicy żyłki zostały uzyskane. W sytuacji rywalizacji i zdobycia tytułu zwycięzcy może w niedługim czasie dojść do użycia żyłek tak cienkich, że nie możliwe będzie zwinięcie żyłki w celu dotarcia do wbitego w ziemię ciężarka.

Kraje które dużo wcześniej rozpoczęły rywalizację w rzutach na trawie doszły już dawno do wniosku, że istnieje potrzeba unormowania podstawowych parametrów dotyczących między innymi średnic żyłek używanych podczas turnieju. Stworzono więc cztery a nawet pięć kategorii rzutowych opartych na ściśle przestrzeganych średnic żyłek w stosunku do gramatury ciężarków.

Szybko okazało się, że wprowadzenie tych jednakowych przepisów dla zawodników wymusiło używanie nieco innego sprzętu niż na zawodach o luźnej formule. Dziś od ponad pół wieku wszystkie liczące się turnieje rzutowe na świecie oparte są na ścisłych zasadach dając bardziej sprawiedliwe możliwości sportowego wyróżnienia się. 

CZAS NA ZMIANY

Nadszedł czas by polskie imprezy rzutowe w longcastingu organizowane były na zasadach międzynarodowych. Dzięki temu będziemy mogli rzetelnie porównywać się z resztą świata i szybciej  dogonić wyniki jakie uzyskują najlepsi zawodnicy świata. Strategia tych zmian spowoduje szybsze wyłonienie się polskich zawodników na arenie międzynarodowej dzięki przejrzystości reguł i zasad jakie od dawna obowiązują na świecie.

SPRZĘT DO LONGCASTINGU

ŻYŁKI

By rzucić dalej musimy zaopatrzyć się w odpowiedni sprzęt. Międzynarodowe przepisy dotyczące longcastingu już z góry narzucają nam posiadanie określonych średnic żyłek. Potrzebne zatem średnice żyłek to 0,26mm 0,28mm 0,31mm i 0,35mm. Czy musimy posiadać wszystkie podane średnice żyłek? Nie, jeśli turniej odbywa się tylko w jednej kategorii wystarczy mieć żyłkę dobraną do planowanej przez organizatora turnieju kategorii. W Turnieju ważna jest tylko średnica żyłki, zaś jej producent jest dowolny. Większość organizatorów zaleca by żyłka miała kolor jaskrawy. Jaskrawy kolor żyłki pomaga osobom mierzącym odległości zlokalizować żyłkę, dodatkowo wszelkie zerwane fragmenty żyłek po nie udanych rzutach łatwiej jest odnaleźć na polu po zakończonych zawodach.

WĘDKA

Wędka, to najważniejszy element rywalizacji w longcastingu. Co ciekawe przepisy międzynarodowe nie narzucają konkretnych wytycznych prócz minimalnej długości wędki i ilości przelotek. Sprawą więc indywidualną zawodnika jest dobór wędki do longcastingu. Najczęściej używane są wędki składające się głównie z dwóch części. Wędki te są w stanie przenieść i wytrzymać więcej obciążenia niż wędki trzy częściowe. Średnia waga wędek do tej dyscypliny wacha się w przedziale 700-900g. Najczęściej spotykane parametry ciężaru rzutowego wędek do longcastingu to zakres od 125g do 220g.

Długość wędki dobiera się konkretnie pod budowę ciała zawodnika i najczęściej spotykane to długości 4,25m. Niektóre doświadczone włoskie źródła podają, że wzrost zawodnika powyżej 175cm sprzyja już wędkom o długości 4,37m. Jednak można zaobserwować wiele odstępstw od tej reguły. Wędki do longcastingu mogą mieć formę samych blanków a ich uzbrojenie w przelotki jest indywidualną decyzją zawodnika. Zawodnicy często sami osadzają przelotki w najlepszych konfiguracjach za pomocą taśmy klejącej lub termokurczliwej. Wędka do longcastingu nie musi ładnie wyglądać, wędka do longcastingu powinna daleko rzucać.

KOŁOWROTEK

Kołowrotek w longcastingu powinien mieć zdolności do oddania jak najdalszego rzutu. Jego konstrukcja jest często modyfikowana i pozbawiona wielu elementów które służą pomocą podczas wędkowania. Najpopularniejsze są konstrukcje oparte na ruchomej szpuli czyli popularnie nazywane multiplikatorami. 

Multiplikator po pewnych modyfikacjach ma realne szanse rzucić dalej niż inne konstrukcje kołowrotków. Najczęściej używanymi modelami są stare serie multiplikatorów Abu Garcia Ambassadeur od wielkości 4600 do 6600. Jednak multiplikatory te są inne niż fabrycznie produkowane. Praktycznie każdy z tych multiplikatorów odwiedził profesjonalny warsztat, który specjalizuje się w tuningu tych kołowrotków do wersji wyczynowej.

Można z całą pewnością określić, że multiplikatory te są tuningowane na indywidualne zamówienia. Lista zmian w konstrukcji tych kołowrotków potrafi być imponująca i choć czasem przypominają zwyczajne okrąglaki z przed 20 a nawet 30 lat w środku posiadają rozwiązania dalekie od oryginalnych Abu Garcia Ambassadeur'ów.

Z obserwacji jakie prowadzimy możemy zauważyć, że niemal 70% zawodników klasy światowej używa zmodyfikowanych konstrukcji Abu Garcia Ambassadeur. Szczególnie widać to w Ameryce południowej, gdzie ostatnie sukcesy w tym sporcie odnotowuje Argentyna. Pozostałe kołowrotki to włoskie nowoczesne konstrukcje i angielskie ulepszenia Abu Garcia wykonane przez The Rocket Reel Company.

Cdn...